Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Η εγγυήτρια, από την ποιητική συλλογή Ανταύγειες της Χάρης

Ομίχλη.
Στην άκρη του μόλου ώρες ατέλειωτες
περιμένοντας τα πράγματα να γίνουν διάφανα.
Ο αέρας στον αέναο πόλεμο,
να προσπαθεί να ξεριζώσει τις λεύκες της γαλήνης.
Χωρίς πήρα, μήτε υποδήματα
με νου ανάστερο δεν διέκρινα της ολιγοπιστίας τον σκόπελο
μέσα στην αφρισμένη θάλασσα .    

Το ξέρω, δεν είναι απαλή η φωτιά,
μα μόνο αυτή σμιλεύει το χρυσάφι.
Χτυπά η αξίνα, κάτι σκιρτά,
χώμα της λήθης που σκορπά μακριά,
υποκλινόμενο στα δώδεκα μαρτύρια.
Και η αυγή, λαμπάδας βαθύχροο φανέρωμα.

Θα ανοίξει ο ουρανός.
Στις όχθες του καλοκαιριού η εγγυήτρια της υπόσχεσης,
ζώνη ολόχρυση,
καταφωτίζει με το γαλάζιο της υπομονής τις άκρες απ΄τα σύννεφα.                                                      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου