Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Αξιον εστιν από τις Ανταύγειες της Χάρης

Γαλαζοκίτρινες ανταύγειες από το παράθυρο πάνω στου ρόδου το χαμόγελο .
Διάφανα πέπλα στην εικόνα,
κρύσταλλα κεντημένα των δακρύων μας οι στιγμές,
της μετανοίας έκλαμπρα αστέρια .
Η φλόγα γαλήνια αντιφεγγίζει,
γλυκό ρουμπίνι της κατάνυξης .
Γύρω πέτρες βυζαντινές το άκτιστο ανασαίνουν .
Η προσμονή μας, τρία κρίνα μοναχικά μέσα στο βάζο .
Ας είναι .
Άξιον εστι να αγαπάς, να συγχωρείς,
με ήλιους να πλάθεις την καρδιά,
το μάθημα το αγγελικό να αποδέχεσαι .

Άξιον εστίν να στέλνεις χελιδόνια μέσα στης Μητέρας την ολόφωτη αγκαλιά,
αφού σου χάρισε έναν ουρανό μέσα στο μυαλό
να γεύεσαι εκεί κάθε αυγή αιωνιότητα .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου